بداء در لغت به معنای ظهور و آشکار شدن امر پنهان آمده است و در اصطلاح علم کلام به معنای دگرگونی و تبدیل رأی به رأی دیگر است.
گرچه بداء در قرآن، به خداوند نسبت داده نشده است؛ امّا در روایات ائمه معصومین] در موارد مختلف بداء به خداوند نسبت داده شده است. تفسیر بداء توسط مختار، سبب گردید تا خردهگیران به سرزنش تمامی شیعیان برخیزند. بزرگان امامیه در پرتو آیات قرآن کریم و روایات، به تبیین و تفسیر بداء پرداختهاند و وقوع بداء را بهصورت منطقی و مدلل اثبات کردهاند.